HHC heeft weinig moeite met RVVH

De 3-1 in de maak

HARDENBERG – Het was voor de voetballers van RVVH een slecht weekeinde: kom je helemaal uit Ridderkerk naar Hardenberg en dan word je op een natte zaterdagmiddag voetballend afgedroogd. Tenminste, daar leek het na 45 minuten op tijdens de wedstrijd HHC-RVVH.

De Hardenbergers scoorden drie keer binnen een half uur en kregen eentje tegen, gescoord uit een strafschop die voor HHC-keeper Sander Danes fragwürdig was, want hij raakte de tegenstander niet. Of amper. Trainer Giovanni Franken en speler Remco Buist van RVVH vonden het overduidelijk een penalty. Maar zij vonden wel meer zaken overduidelijk die niet iedereen meteen zag. Met name in de tweede helft had RVVH volgens de Ridderkerkers zelf veel mogelijkheden gecreëerd die helaas niet waren omgezet in kansen. Het veldspel was gelijkwaardig, na de 1-1 kon het alle kanten op en in de eerste fase van de tweede helft waren de Zuid-Hollanders beter en hadden ze de wedstrijd goed onder controle.

Praatjes om de moed erin te houden of de supporters een hart onder de riem te steken, maar in werkelijkheid had HHC zonder zelf groots te spelen weinig problemen met de ploeg uit Ridderkerk, die erg zijn best deed maar niet voor niets bij de onderste drie staat. HHC creëerde veel mogelijkheden die regelmatig in een echte kans veranderden. Twee kansen die drie doelpunten opleverden, zei Franken van RVVH. In het echt meer dan een hand vol. Met daarbij een doelpunt dat eigenlijk een cadeautje was van RVVH-keeper Danny Spelde. Hij kreeg een terugspeelbal te verwerken, waar Rob van der Leij goed druk op zette. Spelde kreeg geen tijd om goed weg te werken en schoot de bal tegen Van der Leij aan waarna de bal in het doel verdween.

Door de overwinning is HHC gestegen naar de derde plaats, achter Katwijk en Kozakken Boys.

Window of my eyes

01

Jeugd, muziek en Drenthe, dat zijn de drie hoofdthema’s van de tentoonstelling in het Drents Museum in Assen over het leven van Harry ‘Cuby’ Muskee.

De Drentse blueslegende zou in 2016 zijn 75ste verjaardag vieren. Dit was voor het museum aanleiding om van 17 januari tot en met 17 april 2016 een grote overzichtstentoonstelling te wijden aan leven en werk van de in 2011 overleden zanger, die met zijn band Cuby + Blizzards nationaal en internationaal furore maakte.

Tegelijkertijd is de fototentoonstelling Blues from Heaven te zien met foto’s van Asser fotograaf Rudy Leukfeldt, die Muskee veelvuldig heeft gefotografeerd.

Basisschool danswedstrijd

dans04
Meer dan 200 leerlingen van groep 7 hebben de afgelopen maanden op hun school meegedaan met danslessen, als een soort aanloop naar de 5e editie van het Basisscholen Danstoernooi, waarbij de eerste beginselen van de cha cha cha waren aangeleerd. 48 van hen, afkomstig van acht basisscholen uit de gemeente Hardenberg, hebben zich woensdagmiddag 27 januari in het zweet gewerkt op de vloer van Dansschool Erik in Hardenberg-Baalderveld tijdens de finale.

HHC wint weer van IJsselmeervogels

hhc
HARDENBERG – Dat een trainer en zijn spelers een wedstrijd heel anders kunnen beleven dan de toeschouwers, of althans een groot deel daarvan, werd zaterdag weer eens duidelijk tijdens de wedstrijd in de topklasse tussen HHC en IJsselmeervogels.

Een kwartier lang was HHC de bovenliggende partij, de ploeg scoorde 1-0, liet zich daarna wat terugzakken maar had via counters toch bij rust met 3-0 voor moeten staan als de spitsen wat zorgvuldiger waren geweest. In de tweede helft was de wedstrijd bijna niet meer om aan te zien, maar trainer Groninger en zijn team hadden daar weinig problemen mee. Achter niks weggegeven, het stormpje van IJsselmeervogels overleefd en aan het eind koel afgemaakt. Wie kan daar nou kritiek op hebben?

De drie punten zijn inderdaad binnen, maar dat was onder meer dankzij een flinke dosis geluk. De opbouw bij HHC was verdwenen, elke tweede bal was voor de Spakenburgers, twee levensgrote kansen voor de Vogels werden nèt gemist of belandden op de paal. Gevreesd werd dat de 1-0 stand die lang op het scorebord stond niet gehandhaafd kon blijven, maar met kunst en vliegwerk, dankzij onmacht van IJsselmeervogels en sterk werk van ‘Man of the match’ Koos Werkman werd de nul achter vastgehouden. Toen een minuut of tien voor tijd HHC op 2-0 kwam verdween het ongerust gevoel bij de supporters dat het toch nog mis zou gaan.

Na de zeperd van een week eerder tegen GVVV (4-1) moet de overwinning als balsem voor het zelfvertrouwen werken. En zo bezien zijn de drie punten dit keer belangrijker dan het vertoonde spel. Zaterdag mag HHC op sportpark De Boshoek ook de liefhebber van mooi voetbal proberen te bedienen. Tegenstander is dan nieuwkomer RVVH uit Ridderkerk, dat in oktober met 3-2 te sterk was voor de Hardenbergers.

Kerstmarkt Gramsbergen

Boomhofkerk
Rond de Boomhofkerk in Gramsbergen is woensdag 9 december de jaarlijkse kerstmarkt gehouden.

Op het grasveld bij de kerk was een levende kerststal gebouwd waar drie keer het geboorteverhaal van Jezus werd verteld en uitgebeeld, met telkens een verse pasgeborene.

Op de markt waren de midwinterhoorns te horen, er was zang en muziek, in het museum aan het Meiboomplein kon een expositie van kerststallen worden bezocht en er waren kraampjes met zoveel winterse kost dat niemand naar huis hoefde om te eten.

HHC verslaat koploper Spakenburg

hooiveldHARDENBERG – De vaste bezoekers van sportpark De Boshoek in Hardenberg hebben zaterdag misschien wel de beste wedstrijd van HHC van de afgelopen twee jaren gezien. Tegen koploper Spakenburg wisten de Hardenbergers het beste uit zichzelf te halen. De blauwen waren kansloos, ondanks dat ze in delen van de wedstrijd een optisch overwicht hadden.

HHC speelde vanaf het beginsignaal met passie, met gezonde agressie én met goed voetbal. Dat er binnen een kwartier 2-0 op het scorebord stond was aan de ene kant verrassend, aan de andere kant een logisch gevolg van de overrompeling door de Hardenbergers. Hierna greep de trainer van Spakenburg in en probeerde hij met meer aanvallende impulsen het tij te keren. De Utrechters hadden daarna wel een veldoverwicht maar dat was ook omdat de Hardenbergers een beetje achterover gingen leunen. Ondanks dat overwicht zat het er geen moment in voor de Spakenburgers dat ze de wedstrijd konden kantelen. Elke tweede bal was voor een HHC’er, als een Hardenberger werd gepasseerd stond meteen een volgende klaar om de Spakenburgers op te vangen en daarachter stond altijd nog keeper Danes die een foutloze wedstrijd keepte. Ook in de tweede helft kwamen de Spakenburgers er niet aan te pas, hun onmacht was voor de Utrechtse supporters haast om moedeloos van te worden. Toen na twintig minuten HHC een derde keer scoorde waren de Hardenberger supporters er echt gerust op: dit zou een mooie middag worden met strijdlust, goed voetbal en een afgetekende overwinning. De witte zakdoekjes die al waren aangeschaft na de teleurstellende wedstrijden van de afgelopen weken konden onverrichter zake weer mee naar huis worden genomen.
Mochten de spelers dezelfde bezieling als zaterdag blijven tonen dan zullen ze waarschijnlijk ook niet weer meegenomen worden naar De Boshoek.

Een leven lang Bolletje

00
Hij is geen oud-bakker maar een oude bakker. Jan van Es, Bolletje-veteraan, vindt dat je bakker-voor-het-leven bent. Van Es woont in Nijverdal maar rijdt iedere week een dag naar Almelo op zijn elektrische fiets. Want fietsen is op zijn leeftijd gezond, zegt hij. En bovendien komt hij zo op een makkelijke manier, zonder gedraai met een auto door slingerende straten en zonder parkeerproblemen, op de plek waar hij vrijwilligerswerk doet: in het museum van Bolletje aan de Grotestraat Zuid 182 in Almelo, boven de bakkerijwinkel annex koffieschenkerij.

Dat pand was vroeger de bakkerswinkel van de familie Ter Beek. Zoons van bakker Ter Beek kwamen op het idee de beschuiten die elke bakker maakte industrieel te vervaardigen in een pand aan de Turfkade in Almelo. “Daar waren de plaatselijke bakkers blij mee, want beschuit bakken is niet zo makkelijk. Je maakt in feite gebakken lucht, gevoelig voor de omstandigheden waaronder gewerkt wordt. Als de gebroeders Ter Beek hen dat werk uit handen zouden nemen waren zij gegarandeerd de eerste klanten”, vertelde Van Es.

Jan van Es heeft jaren bij Bolletje gewerkt, de laatste 17 jaren van zijn werkzaam leven als hoofd van de roggebroodafdeling. Hij kan er uren over vertellen, bijvoorbeeld over het verschijnsel dat roggebrood snel schimmelt. “Toen men vroeger brood van roggemeel at kreeg schimmel geen kans, want elke dag werd nieuw brood gekocht. Maar toen de mensen ook tarweproducten konden kopen en het armeluisbrood minder vaak werd gekocht moest het langer houdbaar blijven. Bij Bolletje zijn we bijna failliet gegaan aan het bedenken van een methode om dat voor elkaar te krijgen zonder conserveermiddelen toe te voegen. Er is toen bedacht om het roggebrood luchtdicht te verpakken en tot bijna 90 graden te verhitten, waardoor bacteriën geen kans meer krijgen. Het probleem was dat bij verhitting het plastic omhulsel uitzet en bij afkoeling weer krimpt. Het resultaat is dat je een verfomfaaid pakje roggebrood hebt dat niemand wil kopen. Uiteindelijk kwam men erachter dat de omgevingstemperatuur hetzelfde moet zijn als de temperatuur in het pakje en dan heb je die problemen niet.”

Het meel voor het roggebrood verkreeg je vroeger door in een trog, een soort houten bak, met je blote voeten enkele uren lang door de rogge te stampen. Met je voeten kun je meer kracht zetten dan met je armen, vandaar dat de bakker als hij roggebrood wilde bakken ’s morgens zijn klompen of schoenen uitdeed, de sokken aan de kant legde en met zijn blote voeten de rogge bewerkte.
Van Es vertelde dat op een dag een oude dame de trap van het museum opkwam die een nog oudere moeder had meegenomen. Toen die de roggebroodtrog zag herinnerde ze zich een voorval uit haar jeugd. “Wij waren arm – bijna iedereen was arm – en hadden een groot gezin, ook zoals bijna iedereen. En als mijn moeder dan de schuld bij de bakker niet meer kon betalen moest mijn jongste broertje naar de bakkerij om daar enkele uren in de broodtrog te stampen.”

Jan van Es kan mooi vertellen over de apparaten die gebruikt werden om deeg te maken voor een beschuitbol, over de verschillende beschuitvormen, soms met gaatjes waardoor de bakker kon zien dat het bolletje goed gerezen was, over het snijden van de beschuitbol en natuurlijk over het bakproces. Of over het verschil tussen een Bolletje-beschuit en een beschuit die bijvoorbeeld supermarkt Aldi door Bolletje laat maken. Hij heeft zelfs een theorie bedacht over waarom er 13 beschuiten in een rol zitten en geen 10, of 12 of 15. Maar dat kan hij beter zelf vertellen of een van zijn medevrijwilligers, op dinsdag t/m zaterdag vanaf 10.00 uur.

Meer deelnemers Oldemeijercross

cross
RHEEZE – Recreatieplas De Oldemeijer in de Boswachterij Hardenberg moet zo’n beetje voor de helft gevuld zijn met zweetdruppels van hardlopers. Afgelopen zaterdag zijn er heel wat gevallen tijdens de 11e editie van de Oldemeijercross. De jongeren konden 1 kilometer rennen door bos, over gras en ploeteren door het rulle zand, voor de senioren waren rondes uitgezet voor de 3, 6 en 9 kilometer. Sommigen gingen voor de prijzen, de meesten voor het neerzetten van een goede tijd en een paar om iets kwijt te raken van de vele extra’s kilo’s die ze in de loop der jaren hadden verzameld. Het waren samen ongeveer 380 en dat was zo’n 15% meer dan verleden jaar.

Prijswinnaars bij de senioren waren onder meer Gertin Roke uit Ommen, die de 6 kilometer voor de derde keer wist te winnen en dorpsgenoot Yvonne Meijer die dezelfde afstand bij de dames won. De afsluitende negen kilometer was een prooi voor Kars Eijsing uit Balkbrug. Brigit Landewe uit Boekelo was de snelste dame.

De Oldemeijercross maakt dit jaar voor het eerst deel uit van de Vechtdal Crosscompetitie. Deze cross rond de recreatieplas was de tweede uit de reeks van zeven. Deelnemers moeten minimaal vier wedstrijden lopen en minstens één keer in Hardenberg, Ommen en Vroomshoop. De derde wedstrijd is op 21 november in Ommen.

De laatste dagen van de Kastanjehof

Er wordt door ‘huismeester’ Jan Meilink flink gewerkt om de deadline te halen. Op 1 november moet basisschool De Kastanjehof aan de Lage Doelen in Hardenberg door het bestuur van onderwijsorganisatie Chrono worden overgedragen aan het gemeentebestuur.

Er is de laatste weken veel materiaal door zusterscholen opgehaald: smartboards, methodes, setjes tafels en stoelen, audiovisueel materiaal, maar ook verf, lijm, scharen en kwasten.
Wat rest is klein materiaal en oud spul waar niemand meer iets aan heeft, zoals de leesboekjes van Jaap en Gerdientje van Anne de Vries.

Tijdens het opruimen kwamen ook verhalen naar boven die jarenlang niet waren gehoord. Bijvoorbeeld het verhaal over de kogelgaten in de kasten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de school in gebruik door de Duitse bezetters. De soldaten hebben enkele keren ‘voor de lol’ op de kastdeuren in de lokalen geschoten. Omdat geld schaars was (betuun, zouden de oudere Hardenbergers zeggen) werden de gaten weer keurig gerepareerd, maar hier en daar kun je nog de overblijfselen zien.

De school was ooit de grootste school in de verre omtrek, wat leerlingenaantal betreft. Zo groot dat zelfs de zolder afgetimmerd moest worden en er een leslokaal en handenarbeidruimte gemaakt moesten worden. Een deel bleef ongebruikt en daar werden de (later) overbodige leerlingsetjes opgeslagen. Die setjes zijn merendeels naar het buitenland gegaan, vooral naar Wit-Rusland. Een stuk of 50, was de eerste gedachte, maar toen er in de donkere hoeken eens goed werd gekeken bleken het uiteindelijk zo’n 150 setjes te zijn.

Nog een paar weken trekken, sjorren, sorteren, keuren, weggeven en tenslotte weggooien in grote containers en dan is de Kastanjehof ter ziele. Het gebouw niet, want daar is nog steeds een huisartsenpraktijk gevestigd, tot de eigen ruimte aan De Brink in Heemse klaar is voor gebruik. En er zit een huiswerkinstituut. Straks wordt wellicht ook een deel gebruik door de mbo-scholen Alfa-college en Deltion College, waarna over een jaar het gebouw in de verkoop gaat. Naar verluidt moet hij zo’n 8 ton opbrengen. Mooi voor een museum, startende bedrijfjes of woningen, zoals in de vroegere HBS in Coevorden. Een school is het al niet meer sinds de zomervakantie, want zonder kinderstemmen is het als elk ander gebouw.